LnŚ | zespół | o piśmie | archiwum | nagrody LnŚ | prenumerata | kontakt | english


Archiwum -> rok 1998 -> nr 01-02/1998 (318-319)


Szukaj według:

autor
tytuł
tłumacz
o autorze



Szukaj numeru:

rok 2017
rok 2016
rok 2015
rok 2014
rok 2013

rok 2012
rok 2011
rok 2010
rok 2009
rok 2008
rok 2007
rok 2006
rok 2005
rok 2004
rok 2003

rok 2002
rok 2001
rok 2000
rok 1999
rok 1998
          nr 11-12/1998 (328-329)
          nr 10/1998 (327)
          nr 09/1998 (326)
          nr 07-08/1998 (324-325)
          nr 06/1998 (323)
          nr 04-05/1998 (321-322)
          nr 03/1998 (320)
          nr 01-02/1998 (318-319)
rok 1997
rok 1996
rok 1995
rok 1994
nr 01-02/1998 (318-319)


Numer proustowski? Polski czytelnik mógłby odnieść wrażenie, że o autorze "Poszukiwania" powiedziano niemal wszystko, że istnieje obfita literatura na temat jego życia i twórczości, i może nie ma powodu, aby o nim pisać. Rozpowszechniona jest też opinia, że owa twórczość wyczerpuje się na dziele fundamentalnym i że pomniejsze utwory stanowią mniej istotne dopływy głównego nurtu. Eseistyka Prousta znana jest u nas raczej "ze słyszenia" i z opisu niż z przekładów. Wiadomo, że Proust napisał między innymi tom krytycznych tekstów "Contre Sainte-Beuve", że tłumaczył Ruskina i był autorem literackich pastiszów. Podwójny numer "Literatury na Świecie" (1-2/98) w wyborze Michała Pawła Markowskiego został tak pomyślany, aby pokazać trzy etapy, które doprowadziły Prousta do własnego pisarstwa, do odnalezienia własnego tonu i do nadania samodzielnej struktury własnemu dziełu. Trzy etapy, których drogę wyznaczyło wtajemniczenie w życie duchowe, czyli lektura książek innych pisarzy, ich zrozumienie i interpretacja, czyli tłumaczenie, oraz wchłonięcie, krytyczne przetworzenie i przyswojenie sobie cudzych tekstów, czyli pastisz. Proust, który w literackich kręgach Paryża długi czas cieszył się nie najlepszą sławą dyletanta i snoba, był doskonałym imitatorem, miał wręcz małpiarskie zdolności w naśladowaniu cudzych zachowań, gestów i tonów. Zarówno w życiu, jak i na papierze. Był tego świadom. Wiedział, że musi przezwyciężyć ową skłonność, aby pisać samodzielnie, aby wypracować sobie oryginalną dykcję. Z własnej słabości uczynił siłę. Albo też my dzisiaj, z perspektywy końca wieku, tak postrzegamy jego wcześniejsze utwory: jako próbę egzorcyzmów i wyzwolenia się spod jarzma obcych głosów. W numerze znalazły się cztery teksty Prousta: esej o Ruskinie i esej "O czytaniu", dwa pastisze (Balzaca i Flauberta) oraz tekst, którego tytuł pochodzi od tłumacza: "Pamięć i intelekt". W tym ostatnim tekście po raz pierwszy pojawiają się wszystkie najważniejsze tematy "Poszukiwania". Dla symetrii (ale nie tylko) otwieramy numer proustowski właśnie pierwszą, 50-stronicową partią "Strony Swanna" w nowym przekładzie autorstwa Krystyny Rodowskiej, która już w tytule upomina się o przywrócenie prawidłowego brzmienia całego cyklu: "W poszukiwaniu utraconego czasu". Proust bez wątpienia należy do tych klasyków, którzy zasługują na nowe tłumaczenie. W numerze piszą o nim Roland Barthes, Gilles Deleuze, Michał Paweł Markowski. Zamieszczamy także fragment monumentalnej biografii Prousta pióra Jean-Yves Tadiégo.

Anna Wasilewska



Marcel Proust: W poszukiwaniu utraconego czasu (fragment),
przeł. Krystyna Rodowska,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 003-057.

Marcel Proust: Pamięć i intelekt,
przeł. Michał Paweł Markowski,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 058-063.

Marcel Proust: John Ruskin,
przeł. Janusz Margański,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 064-108.

Marcel Proust: O czytaniu,
przeł. Michał Paweł Markowski,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 109-149.

Michał Paweł Markowski: Proust: sztuka tłumaczenia,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 150-164.

Gilles Deleuze: Proust i znaki,
przeł. Michał Paweł Markowski,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 165-174.

Marcel Proust: Pastisze,
przeł. Michał Paweł Markowski,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 175-191.

Michał Paweł Markowski: Proust: sztuka pastiszu,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 192-204.

Marcel Proust: O sobie,
przeł. Michał Paweł Markowski,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 205-208.

Jean-Yves Tadié: "Contre Sainte-Beuve",
przeł. Janusz Margański,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 209-264.

Roland Barthes: Proust: nazwy i nazwiska,
przeł. Michał Paweł Markowski,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 265-275.

Roland Barthes: "To jest to",
przeł. Michał Paweł Markowski,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 276-278.

Roland Barthes: "Przez długi czas kładłem się spać wcześnie",
przeł. Michał Paweł Markowski,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 279-290.

Michał Paweł Markowski: Proust: Homo-logia.
Proust w oczach Barthesa
,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 291-297.

Michał Paweł Markowski (oprac.): Marcel Proust - kalendarium życia i twórczości,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 298-316.

Dorota Filipczak: ¿Le gusta este jardin?,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 317-332.

Jerzy Jarniewicz: Imię ojca. O prozie Paula Austera,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 333-342.

Wacław Sadkowski: Mistrz i nauczyciel,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 343-345,
[pryzmaty].

Krystyna Rodowska: Dwoje na pięciu,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 351-358.

Dorota Felman: Marguerite Duras: w dwa lata po śmierci,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 359-364.

Tadeusz Pióro: Korespondencja,
nr 01-02/1998 (318-319), s. 365.




Copyright © LnŚ 2005-2010
Projekt: Przemek Dębowski
Redakcja: Kuba Mikurda
Wszelkie prawa zastrzeżone.